Wiele osób nie mających nic wspólnego z tkactwem nie wie, czym właściwie jest gobelin.
Niejednokrotnie spotkałam się z tym, że wyraz ten jest kojarzony z czymś haftowanym, wyszywanym, dzierganym, jakąś makatką, kilimkiem, a to zupełnie nie jest tak.

Żeby powstał gobelin musi być osnowa i musi być wątek (wyjaśnienia tych słów znajdziecie w moim słow(n)iczku). Pierwszą podstawową cechą gobelinu jest to, że jest tkany.

Wokół lnianej osnowy (w dawnych czasach osnowa była z nici wełnianych) przeplatają się nici wątku. Wątek przewijany jest ręcznie. W gobelinach tka się w ten sposób, że później osnowa jest niewidoczna, w całości okrywają ją nici wątku. W niektórych innych technikach tkackich nitki osnowy, nieraz w wielu kolorach, są komponentem utkanego wzoru.
Wątki mogą być wełniane, lniane, bawełniane, jedwabne. W dawnych czasach używano również nici złotych i srebrnych.

Skoro gobelin jest tkany to znaczy, że jest tkaniną. Nie jest to jednak taka tkanina, z której można np. uszyć sukienkę. Jest to jednostronna tkanina obrazowa. Co to znaczy? Że można ją podziwiać tylko z jednej strony. Jest tkaniną dekoracyjną, ma przede wszystkim walory artystyczne, ma zdobić, działać na patrzącego barwą, linią, formą. Można powiedzieć, że gobeliny to takie tkane obrazy.
Żeby powstał gobelin musi najpierw powstać projekt na papierze. Może być mały, najlepiej jednak, gdy jest przygotowany w skali 1:1 (wtedy wzór jest przymocowany pod osnową).
W dawnych czasach projekty dla tkaczy przygotowywali malarze, czasem bardzo znani – takie projekty nazywane są kartonami. Dziś projekty gobelinów tworzą artyści plastycy zajmujący się tkaniną artystyczną. Utkać pracę może własnoręcznie sam autor projektu lub też może zlecić tkanie tkaczowi lub tkaczom. Trzeba tu zaznaczyć, że tkactwo to czynność bardzo żmudna i czasochłonna i gobelinu o wielkim formacie nie jest w stanie utkać jedna osoba (chyba, że poświęci na to kilka lat). Oczywiście czas powstawania pracy jest uzależniony nie tylko od wielkości projektu, ale też od stopnia trudności wykonywanego wzoru. Jeśli używamy cienkich wątków, a wzór ma wiele drobnych elementów, wiele barw, cieniowania kolorów to tkanie trwa bardzo długo i wymaga wiele cierpliwości.
Jest jednakże bardzo wciągające, polecam każdemu! 🙂