Święta Helena

Ikona napisana według tradycyjnej technologii.

Podobrazie: deska topolowa ze szpongami, pokryta gruntem kredowo- klejowym.
Wymiary: 15 x 20 x 3,3 cm.
Namalowana temperą jajową.
Złocenie tła wykonane szlagmetalem (imitacja złota), nimb wykonany szlagaluminium (imitacja srebra). Asystki (złote wzory na szatach) wykonane złotem 22 ct.

Święta Helena urodziła się ok. 255 r. w Bitynii (tereny dzisiejszej Turcji) jako córka karczmarza. Została żoną Konstancjusza Chlorusa, zarządcy prowincji, urodziła syna Konstantyna. Gdy Konstancjusz został mianowany cesarzem części imperium rzymskiego, odsunął ją z dworu, ze względów politycznych pojąwszy za żonę Teodorę. Po jego śmierci w 306 r. władzę cesarską objął jego syn Konstantyn, który wyniósł matkę do godności cesarzowej i dzielił z nią władzę. Około 315 r. Helena przyjęła chrzest.
Na ikonie ukazana jest jako bogato odziana cesarzowa, na głowie ma diadem zdobiony perłami. Czerwony wierzchni płaszcz symbolizuje bogactwo, ale także miłość i ofiarność Heleny, a błękitna szata spodnia jej przynależność do Nieba. Diadem oraz bogate w klejnoty zdobienia szaty symbolizują jej cesarską władzę. Złote tło oraz srebrny nimb wokół głowy symbolizują Bożą światłość, świętość, przynależność do świata wiecznego, nadprzyrodzonego. Wg tradycji chrześcijańskiej cesarzowa Helena przyczyniła się do odnalezienia krzyża Chrystusa dlatego też na ikonie trzyma w prawej ręce krzyż.
Po śmierci Chrystusa prawie 300 lat trwało prześladowanie chrześcijan. Dopiero w 313 r. Konstantyn Wielki (cesarz zachodniego imperium rzymskiego) oraz Licyniusz (cesarz wschodniego imperium rzymskiego) ogłosili w Mediolanie edykt ustanawiający wolność wyznania w Cesarstwie Rzymskim. Ustały prześladowania chrześcijan, zwracano im odebrane mienie, miejsca kultu i mogli swobodnie wyznawać swoją wiarę.
Cesarzowa Helena w 326 r. udała się z pielgrzymką do Ziemi Świętej i zainicjowała poszukiwania drzewa krzyża w miejscu śmierci Chrystusa. Odnaleziono trzy krzyże. Aby przekonać się, czy któryś z nich jest krzyżem Chrystusa, dotknięto nim ciała zmarłego, a on wrócił do życia. Uznano to za cud potwierdzający autentyczność Krzyża Chrystusowego. Na pamiątkę tego wydarzenia na miejscu odnalezienia Krzyża cesarzowa Helena ufundowała dwie duże bazyliki: Bazylikę Męczenników (Martyrium, nazywaną również Bazyliką Krzyża) oraz Bazylikę Zmartwychwstania (Anastasis, Bazylika Grobu Świętego). W 335 r. uroczyście poświęcono obie bazyliki 13 września, w dniu pamiątki odnalezienia Krzyża. Następnego dnia wystawiono relikwie Krzyża na widok publiczny, by wierni mogli oddać mu cześć. Od czasu tej pierwszej adoracji Krzyża Kościół obchodzić zaczął Święto Podwyższenia Krzyża.
Cesarzowa Helena zasłynęła oprócz tego z ufundowania wielu świątyń chrześcijańskich oraz z hojności dla ubogich. Zmarła prawdopodobnie między 328 a 330 r.
W Kościele Katolickim wspomnienie liturgiczne św. Heleny obchodzimy 18 sierpnia. Ona i jej syn cesarz Konstantyn są bardzo czczeni w Kościele Prawosławnym – jako święci „równi Apostołom” i przedstawiani są na ikonie przedstawiającej Podwyższenie Krzyża Świętego.
Św. Helena w Niebie oręduje za nami u Boga, polecajmy Jej więc nasze intencje!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *