W ostatnich dniach udało mi się ukończyć kolejną ikonę.
Namalowana została przeze mnie tradycyjną metodą, temperą jajową, na desce lipowej z gruntem kredowo – klejowym. Złocenia tła wykonałam złotem i srebrem kładzionym na pulment. Ma wymiary: 24 x 28 cm.
Jeszcze nie wiem do kogo trafi… 🙂
Jest to ikona wzorowana na ikonie Matki Bożej Kazańskiej.
Ikona Matki Bożej Kazańskiej jest wariantem przedstawienia Matki Bożej typu Hodegetria.
Hodegetria znaczy po grecku: „wskazująca drogę”, „prowadząca”.
Taka ikona przedstawia Maryję, która na lewym ramieniu trzyma Dzieciątko, a prawą ręką wskazuje na nie. Chrystus w tym ujęciu prawą dłoń ma ułożoną w geście błogosławieństwa.
Wizerunek Matki Bożej w wersji Kazańskiej przedstawiony jest tylko w popiersiu, nie widać dłoni Maryi wskazującej na Emmanuela. Chrystus jest zwrócony twarzą wprost do wiernych. Prawą ręką błogosławi, a lewą ma ukrytą pod himationem (wierzchnia szata). Gest błogosławieństwa ma wymowę symboliczną: dwa wyprostowane palce to dwie natury Chrystusa – boska i ludzka, trzy pozostałe palce złączone symbolizują Trójcę Świętą.
Maryja lekko pochyla głowę ku Synowi, jakby wzywa patrzących do oddania czci Zbawicielowi
Na maforionie (wierzchni płaszcz Maryi), nad czołem i na ramionach umieszczone są trzy gwiazdy (jedna ze względu na ułożenie postaci jest niewidoczna). Mają one znaczenie symboliczne. Trzy gwiazdy to symbol, który pojawia się we wszystkich ikonach przedstawiających Matkę Bożą. Oznaczają dziewictwo Maryi przed, podczas i po urodzeniu Jezusa. Ozdobne obramowanie maforionu, zwane kajma, ma podkreślić urodę twarzy Bogarodzicy.
Złoto i srebro w ikonie symbolizują boską światłość, chwałę Bożą.
Ikona Matki Bożej Kazańskiej ma swoją ciekawą historię. Według tradycji pierwotna wersja ikony pojawiła się w Rosji w XVI wieku. W Kazaniu, po wielkim pożarze miasta, Matka Boska wskazała 9 – letniej dziewczynce miejsce w zgliszczach domu, gdzie ma odnaleźć się ikona. Jak ikona dotarła do Kazania nie wiadomo.
Była bardzo czczona przez Rosjan. W czasie wojen była palladium narodu (gr.- tarcza chroniąca), przez wieki wędrowała (znajdowała się m.in. w Soborach w Moskwie i w Petersburgu). Pojawiało się wiele jej kopii i replik.
Tak czczona przez prawosławnych kazańska ikona, zaginęła w 1905 roku. Później podobno pojawiła się na czarnym rynku. Zakupił ją bogaty Amerykanin, Jonhn Haffert .W latach 1982 – 1991 znajdowała się w portugalskiej Fatimie, w specjalnie przez Hafferta przygotowanej kaplicy. Po tym czasie przekazał ją do Watykanu, dla Jana Pawła II. Przez ponad dziesięć lat przebywała na Watykanie, w apartamencie papieża. Jego pragnieniem było przekazanie jej z powrotem do Rosji. Nastąpiło to w roku 2004.
O przekazaniu tej ikony przez Jana Pawła II możecie poczytać tutaj